Air Sac Mite (ακάρι των αεροφόρων σάκων )


AIR SAC MITE (ακάρι των αεροφόρων σάκων )

Εσείς πού θέλετε ν΄αποκτήσετε Gouldian finch. Πριν ξεκινήσετε να τα εκτρέφετε πρέπει να ξέρετε ότι το ακάρι των αεροφόρων σάκων (sternostoma tracheacolum ή ώς γνωστό το κόκκινο ακάρι) είναι ο υπ αριθμ 1 δολοφόνος του. Πρέπει λοιπόν να μάθετε από τι κινδυνεύουν τα πανέμορφα αυτά πουλιά. Η άγνοια και η έλλειψη πληροφοριών για τα προβλήματα που δημιουργούνται στα πουλιά αυτά με επακόλουθο την ταχεία θνησιμότητα τους κάνουν τους εκτροφείς να αποφεύγουν τα πουλιά αυτά .Εάν ξέρεται πώς να τα μεταχειριστείτε, δεν θα χάσετε τα πουλιά σας τουλάχιστον με αυτόν τον τρόπο. Τα ακάρια των αεροφόρων σάκων έχουν αναφερθεί σε διάφορα είδη πουλιών αλλά ο συνηθέστερα βρίσκονται στα Gouldian Finches και Κανάρινια.

airsac

Αεροφόροι σάκοι

Κάθε πουλί έχει εννέα κύριους αεροφόρους σάκους που συνδέονται με διάφορους αγωγούς με την αναπνευστική οδό . Δεν συνδέονται ο ένας με τον άλλον. Οι αεροφόροι σάκοι επικοινωνούν με την τραχεία και με διάφορα γεμισμένα αέρα οστά όπως ο μηρός Η πορώδης φύση αυτών των οστών βοηθά την πτήση των πουλιών. Τα ακάρια εισέρχονται στην τραχεία ,στους πνεύμονες και τους αεροφόρους σάκους, μέσα στη βλένα όπου και αναπαράγωνται και δημιουργούν φλεγμονές, κυρίως επειδή πιάνονται με τα νύχια τους στους βλενογόνους υμένες της τραχείας των πτηνών και τρέφονται με το αίμα των πουλιών.

Συμπτώματα
Μερικά πουλιά μπορούν να μολυνθούν από τα άκαρια και να φαίνονται υγιή. Η φύση των συμπτωμάτων εξαρτάται από διάφορους παράγοντες: όγκος των ακαριών και βαθμός ανάφλεξης, όχι μόνο στους αεροφόρους σάκους αλλά και στους πνεύμονες, και την τραχεία. Ένας τρόπος αναγνώρισης των ακαριών αεροφόρων σάκων είναι ή αναπνοή με ανοικτό το στόμα, η οποία έχει έναν χαρακτηριστικό ήχο κρότου ή σφύριγμα . Σε μιά βαριά μόλυνση μερικά πουλιά δείχνουν να λαχανιάζουν όταν αναπνέουν Αλλα σημάδια είναι όταν το πουλί καταπίνει συχνά και κάνει προσπάθειες να απομακρύνει κάτι από την τραχεία του , τινάζοντας το κεφάλι του σαν να θέλει να πετάξει κάτι. Επίσεις παρατηρείται μια επιδείνωση της φυσικής κατάστασης και φούσκωμα του φτερώματος , απώλεια βάρους έως ότου επέλθει ο θάνατος. Συνήθως τα πουλιά που έχουν ακάρια είναι μαδημένα καραφλά και γυμνά στο λαιμό , αυτό συμβαίνει γιατί τα πουλιά ενοχλούνται και ξύνονται με αποτέλεσμα να γυμνωνόνται .Τέλος στα πουλιά που φαίνονται υγιή και έχουν το ακάρι των αεροφόρων σάκων το ανακαλύπτουμε μόνο όταν βάλουμε το κεφάλι του πουλιού όσο πιο κοντά στο αυτί μας γιά να ακούσουμε οποιοδήποτε κρότο ή σφύριγμα στην αναπνοή του.

Αναγνώριση σε ζωντανό πουλί το ακάρι της τραχείας

Εάν θέλετε να δείτε σε ζωντανό πουλί τα ακάρια της τραχείας ακολουθείστε την παρακάτω διαδικασία . Υγραίνετε τα πούπουλα στο λαιμό με λίγο νερό και σπρώξτε τα προς τα πάνω και προς τα κάτω έως ότου εμφανιστεί μια λωρίδα γυμνού δέρματος .Τεντώνοντας το δέρμα του λαιμού προς την πλευρά του στήθους , η τραχεία θα βρίσκεται στην πτυχή του δέρματος ,φωτίζοντας το σημείο αυτό με μία λάμπα, θα δείτε τα ακάρια να φαίνονται με μορφή σκούρων στιγμάτων στην τραχεία. Είναι κάτι που δεν το συνιστώ γιατί τα gouldian στρεσάρονται πολύ εύκολα.

Μετάδοση

Τόσο τα πουλιά που ζουν σε κλουβιά και αυτα που ζουν ελέυθερα στη φύση μπορεί να είναι φορείς των ακάρεων των αεροφόρων σάκων για αρκετό διάστημα χωρίς να παρουσιάζουν συμπτώματα .Με τον τρόπο αυτό , το ακάρι μπορεί να εισέλθει απαρατήρητα στο εκτροφείο μας.
Η μέθοδος μετάδοσης των ακαριών των αεροφόρων σάκων δεν είναι ευρέως γνωστή. Μερικοί θεωρούν ότι εμφανίζεται μέσω της άμεσης επαφής μέσω της στοματικής οδού από ένα πουλί σε άλλο.Η πιό κοινή μετάδοση εμφανίζεται όταν ταϊ’ζουν τα μολυσμένα ενήλικα πουλιά τα αναμασημένα τρόφιμα στους νέους νεοσσούς. Η μετάδοση μπορεί επίσης να εμφανιστεί μέσω του πόσιμου νερού από τις μολυσμένες ποτίστρες νερού και κατά την πτήση , τα ακάρια αυτά ενδημούν στη ρινική κοιλότητα από όπου εξέρχονται ανά περίσταση .Οι εξωτερικές συνθήκες , όπως μιά υπέρμετρα υψηλή ή χαμηλή υγρασία και θερμοκρασία περιβάλλοντος, οι μεταβολές στο τάισμα ή στο περιβάλλον και το στρες μπορούν να οξύνουν ξαφνικά τη νόσο.

Θεραπεία

Ο κύκλος ζωής του ακαριού των αεροφόρων σάκων είναι περίπου δεκατέσσερις έως είκοσι μια ημέρες, στην συννέχεια πρωτού πεθάνει γεννά αυγά και ξανακάνει τον ίδιο κύκλο ζωής .Αρα η θεραπεία πρέπει να επαναληφθεί σε δεκαπέντε μέρες για να προλάβει κάποια αυγά που ήδη υπήρχαν κατά την θεραπεία.Πολλά φάρμακα χρησιμοποιήθηκαν κατά καιρούς ή χρησιμοποιούνται ακόμη για την καταπολέμηση των ακαριών των αεροφόρων σάκων μεταξύ αυτών είναι το μαλάθειο 4% και το carbaryl. Η χορήγηση γίνεται με την εξής μέθοδο: παίρνουμε μία σακούλα και βάζουμε μέσα μία μικρή ποσότητα της ουσίας αυτής , κατόπιν φυσάμε στη σακούλα μέχρι να φουσκώσει και μέσα σ αυτήν να δημιουργηθεί ένα νέφος απο την σκόνη του φαρμάκου, τέλος βάζουμε τα πουλιά μέσα στη σακούλα για να εισπνεύσουν το μαλάθειο 4% και το carbaryl,προσωπικά αυτή η μέθοδος δεν είχε αποτελέσματα ,με επακόλουθο νά στρεσάρονται τα πουλιά και να επιδεινώνεται η κατάστασή τους.

Το φάρμακο που θεραπεύει και εκμηδενίζει τα ακάρια είναι η ιβερμεκτίνη . Την βρίσκαμε σε φάρμακα για βοοειδή άλογα και πρόβατα,θεραπεία ρίχνουμε 10 σταγόνες σε 1 λίτρο φυσικού ορού, και απο το διάλυμα αυτό στάζουμε από μία σταγόνα στο κάθε ρουθούνι του πουλιού ώστε να εισχωρίσει δια της αναπνευστικής οδού στούς αεροφόρους σάκους την τραχεία και αλλού όπου υπάρχουν τα ακάρια . Την ίδια διαδικασία μπορούμε να την κάνουμε με αντιπαρασιτικό με Fipronil 0.25gr που χρησιμοποιούμε για τους σκύλους το καλοκαίρι .Αλλος τρόπος είναι να στάξουμε μια σταγόνα από το ίδιο αντιπαρασιτικό με Fipronil 0.25gr στο λαιμό πάνω στο δέρμα , επαναλαμβάνοντας την διαδικασία 4 φορές τον μήνα. Στην Αυστραλία υπάρχει φάρμακο με βάσει την ιβερμεκτίνη το οποίο θεραπεύει με μία μόνο χρήση. Πιστεύω πως είναι το καλύτερο φάρμακο γιατί τα Gouldian Finches στρεσάρονται πολύ εύκολα , σκεφθήτε λοιπόν να πιάνουμε κάθε εβδομάδα τα πουλιά για να τους βάλουμε φάρμακο, μόλις τα πουλιά συνέρχονται εμείς τα ξαναταράζουμε πιάνοντάς τα .Στην ελληνική αγορά υπάρχει ιβερμεκτίνη 0,12% το οποίο είναι το καλύτερο μέχρι αυτή την στιγμή.Η διαδικασία της θεραπείας είναι μία σταγόνα στο λαιμό πάνω στο δέρμα του λαιμού αφού πρώτα παραμερίσουμε τα πούπουλα για να την απορροφήσει το αίμα , όπου το φάρμακο μέσα στο αίμα σκοτώνει όλα τα ακάρια πού βρίσκονται στο σώμα του. Επαναλαμβάνουμε την διαδικασία σε 15 μέρες σε περίπτωση που προυπήρχαν αυγά απο τα ακάρια στους αεροφόρους σάκους . Άλλο φάρμακο είναι λάδι κασκευασμένο απο συνδιασμό θυμαριού δεντρολίβανου και ρίγανη ,είναι όλα πολύ δυνατά αντισηπτικά που καταπολεμούν το κόκκινο ακάρι και τα σκουλίκια . Για προληπτικούς λόγους και θεραπεία βάζουμε στο πόσιμο νερό (δύο σταγόνες στο λίτρο) τρείς φορές την εβδομάδα .Μια καλή επίσης λύση είναι να βάζουμε μερικές σταγόνες αυτού του λαδιού σε ένα υγραντήρα και έτσι να απολυμαίνουμε τον αέρα του δωματίου των πουλιών.Προληπτικά μπορούμε να κρεμάσουμε ειδικές ταινίες που να είναι διαποτισμένες με εντομοκτόνο και κολλητική ουσία (χρησιμοποιούνται για μυγοπαγίδες) καθώς και πλακέτες vapona (που χρησιμοποιούμε στα ρούχα για τον σκόρο τον χειμώνα) στον χώρο που βρίσκονται τα κλουβιά

Πρόσφατα έκανα προλυπτική αγωγή στα Gouldian μου για το ακάρι των αεροφόρων σάκων , όταν κατα την διαδικασία παρατήρησα στο διπλανό κλουβί ένα φουσκωμένο καναρίνι Fife να αναπνέει με ανοικτό στόμα , το έπιασα και το έβαλα δίπλα στο αυτί μου και άκουσα ένα σφύριγμα στην αναπνοή του, αμέσως του έβαλα φάρμακο . Μετά από 3 μέρες είχα μιά ευχάριστη έκπληξη όταν άκουσα ένα ευχάριστο κελάηδισμα και είδα το καναρίνι Fife να κελαηδά ευχαριστημένο και να είναι ζωιρό και κινητικό. Σε όσα έχω αναφερθεί για το ακάρι των αεροφόρων σάκων είναι από προσωπική μου εμπειρία και απο πληροφορίες από το INTERNET.

Πιστεύω να βοήθησα με την εμπειρία μου όλους εσάς που είχατε την καλή διάθεση και χρόνο να διαβάσετε το άρθρο μου

Πανέρας Γεώργιος μέλος του ΠΣΕΠΠ G029