Αρλεκινος Πορτογαλίας


Αρλεκινος Πορτογαλίας

Punggol Waterway

Punggol Waterway

Γενικές πληροφορίες.

Πρόκειται για μια νέα ποικιλία καναρινιών τύπου. Ανήκουν στην ίδια χορεία με τα γερμανικά σκουφάτα τα οποία παρόλο που σε πρώτη φάση θυμίζουν καναρίνια χρώματος, ανήκουν στην κατηγορία της ποζιτούρας. Δημιουργήθηκε από τους Πορτογάλους, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν και αυτοί με τη σειρά τους μια ράτσα. Πρόγονοί του, αν θα μπορούσαμε να το πούμε έτσι αποτελούν τα γερμανικά σκουφάτα, τα κόκκινα μωσαϊκά, και μελανινικές πινελιές.
Τα στάνταρτς κατοχυρώθηκαν την 5η Ιουνίου του 2003.Τα στάνταρτς της ράτσας

Σώμα, στήθος, φτερά
Μακρύ, λεπτό κορμί με αρμονικό, ομοιόμορφο σχήμα.
Ωραίο, στρογγυλό στήθος και πλάτη στην ευθεία της ουράς.
Καλοφτιαγμένα φτερά, που εφάπτονται στο κορμί και συναντιούνται στο ουροπήγιο

Σκουφί, κεφάλι, λαιμός
Μικρό σκουφί (για τα σκουφάτα), σαν αυτό του γερμανικού σκουφάτου. Δυο στρογγυλεμένες άκρες πίσω, και μπροστά μια καμπύλη, που δε θα κρύβει τα μάτια και το ράμφος (όπως σε ποικιλίες όπως Crest και Gloster)
Για τα δίχως σκούφο πουλιά, το κεφάλι πρέπει να έχει το σχήμα του U, να είναι καλοσχηματιμένο, σαν καναρίνια χρώματος, και να μην υπερβάλει ούτε να υπολείπεται σε όγκο. Το μέτωπο πρέπει να κάνει ευθεία προς το ράμφος. Δυνατό ράμφος, ευδιάκριτα και καθαρά μάτια, και λαιμός που να διαχωρίζει το κεφάλι από το σώμα, (όπως στα περισσότερα καναρίνια, και όχι όπως στα Yorkshire για παράδειγμα)

Χρώμα
Ποικιλόχρωμο, με εμφανή την παρουσία του κόκκινου μωσαϊκού χρωματισμού. Η έκταση της μελανίνης και του λιποχρώματος, καλό θα είναι να είναι ισομερώς κατανεμημένα στο σώμα, και σε ίδιες ποσότητες. Η χρήση χρωστικών είναι υποχρεωτική για καλό αποτέλεσμα.

Μέγεθος
+/- 15 πόντοι, με καλές αναλογίες

Punggol Waterway

Punggol Waterway

Φτέρωμα
Συμπυκνωμένο, εφαπτόμενο στο σώμα, καλοδιατηρημένο και ευδιάκριτο ως προς τα χρώματα.

Στάση
Στάση στις 55 μοίρες (10 μοίρες πιο πάνω από τα raza espanyol), επομένως λίγο ανορθωμένη στάση, με κορμοστασιά που να την φέρει μόνιμα και να μην καμπουριάζει ή να πέφτει σε πιο καθοδική στάση του σώματος

Πόδια
Καλοσχηματισμένα πόδια, ευδιάκριτα, ποικιλόχρωμα για να φαίνεται τόσο ο λιποχρωμικός όσο και ο μελανινικός παράγοντας. Ελαφρώς λυγισμένα και ευδιάκριτα γόνατα.

Ουρά
Μακριά, λεπτή, ελαφρώς διχαλωτή, και ποικιλόχρωμη

Γενική εντύπωση
Καθαρό πουλί, ενεργητικό αλλά όχι αγχωμένο και νευρικό.

Βασικό ρόλο παίζει το χρώμα στην γενικότερη εντύπωση του πουλιού. Εδώ πρέπει να διευκρινιστούν κάποια πράγματα για το χρώμα και το πως πρέπει ο εκτροφέας να διαχειριστεί το πουλί αυτό.
Αρχικά, μιλάμε για μια αρμονική συνύπαρξη μελανίνης και λιποχρώματος. Για μια καλύτερη κατανόηση ξεκινάμε από τη βάση ενός θεωρητικού πειράματος. Ένα άριστο χρωματικά καναρίνι αρλεκίνος θα ήταν ως εξής. Παίρνουμε ένα ”διαφανο” καναρίνι και το βάφουμε κόκκινο μωσαϊκό. Έπειτα ”πετάμε” πάνω του 50% μελανίνη σε όλο το σώμα, και τη διασκορπίζουμε έτσι, ώστε να μην είναι όλη μαζεμένη κάπου αλλά να είναι ισομερώς κατανεμημένη σε όλο το σώμα. Βάφουμε με χρωστική κόκκινη τα πουλιά όπως θα βάφαμε και ένα κόκκινο μωσαϊκό, και επιδιώκουμε να φαίνονται καλά τα λιποχρωμικά μέρη, ακόμα κι αν καλύπτονται από μελανίνη. Ο κριτής, μας ενδιαφέρει να δει πως το πουλί στα μωσαϊκά του μέρη είναι όμορφα βαμμένο.
Η ύπαρξη μελανίνης μας οδηγεί στη δυσκολία της επιλογής καλών πουλιών καθώς σε μια παρτίδα, ενδεχομένως να πάρουμε πουλιά με πολλή μελανίνη ή πολύ λιπόχρωμα. Εκεί όμως έγκειται η αγωνία και η γοητεία του συγκεκριμένου καναρινιού. Σε κάποιες γενιές είναι λογικό να πηγαίνουμε για καλύτερα αποτελέσματα, καθώς θα έχουμε επιλέξει τα πουλιά που είναι κοντά σε αυτό που θέλουμε, όμως αρχικά σίγουρα κάποια πουλιά θα λειτουργούν απλά ως ”εργαλεία”. Παραδείγματος χάριν, αν έχουμε ένα πουλί με πολύ λιπόχρωμα όμως έχει καλά χαρακτηριστικά, δεν το εκθέτουμε αλλά το βάζουμε προς αναπαραγωγή με ένα άλλο που έχει εξίσου καλά χαρακτηριστικά αλλά είχε πολλή μελανίνη. Άρα πάμε για το ενδιάμεσο αποτέλεσμα.
Ιδανικό θα ήταν τα λιποχρωμικά μέρη του κόκκινου να φαίνονται, και να είναι αλλού η μελανίνη, και αν όχι, ας είναι έστω μικρά ticks, που μπορεί να δώσουν βαθμούς στο πουλί καθώς δημιουργούν νέα χρώματα. Επιθυμητά χρώματα που πρέπει να έχει είναι από λιπόχρωμα τα λευκά, κόκκινα, ροζ, πορτοκαλί (ένδειξη μελανινικού υποστρώματος το τελευταίο) και καφέ, μπεζ, μαύρο, μπρονζέ (ενδειξεις λιποχρωμικού υποστρώματος σε μελανινικά μέρη). Για να γίνει καλύτερα κατανοητό ακολουθούν δυο εικόνες.

To κόκκινο λιποχρωμικό (φωτ.1)

Ἐνα άριστο δείγμα αρλεκίνου(φωτ.2)

Διατροφικά καλό είναι να μην υπάρχει ρουψεν, και όσον αφορά την χρωστική στους νεοσσούς να ακολουθείται τακτική αντίστοιχη με αυτή του κόκκινου μωσαϊκού, και στα ενήλικα πουλιά να δίδεται στο νερό (συμβουλή άγγλου εκτροφέα της ράτσας).
Η επιλογή ζευγαριών γίνεται με βάση τα κριτήρια των μορφολογικών χαρακτηριστικών (πόζα, σωστος χρωματισμός), του έντονου και χιονέ παράγοντα, και της ποιότητας του φτερώματος (σκληρό-μαλακό). Επίσης ενδείκνυται η αναπαραγωγή σκουφάτου με απλό, για ποικιλία, καθώς το σκουφί είναι αποδεκτό.

Επιμέλεια: Αθανάσιος Γαλανάκης
ΠΣΕΠΠ G140